بنویس نامه نویس که نوشتن شده کار

گرچه هر نوشته ای نکند اثر اگر بی تکرار

آنکه خواند تو ندانی چه شود افکارش

وانکه از نوشته ات اثر پذیرد به چه کار

روزگاری هر چه تحریر نمودی بس بود

ولی امروز هزاران به رهت منتظرِ با مقدار

خلق امروز اگر ساده نگویی نشود رامش کرد

انتظارش بهترین متنِ بر آمده ز هر نیک افکار

آنچه خواهد بدهد بهر نظر خود سرمشق

می‌کشد نقشه راه و می‌دهد رسم نوشتن پُربار

شعر حافظ غزل مولای بلخ و رودکی، قاآنی

همه را زِ بَر بداند آن دگر خواسته بدارد اصرار

اینکه من تا سحری چشم نبندم ز نوشتن چه بُود

حاصل جنگ درونِ متشنج شده ام از افکار

سعی کاتب در نوشتن اثری جادوئیست

که نباشد خجلش هرکه بخواند خط این بی مقدار

روزگاری گذرد تا که کسانی ببرند پی به نظر

شایدم بیتوته ای در شب سالی بشود خود آثار