دستی به قلم بردن جرات بُود امروزه

گر نیش بود حرفت زنهار بد آموزه

شیرینی هر مطلب پندی به درون دارد

نکته به سخن باشد گر چشم به ما دوزه

گو از چه شباهنگی یا نقش کدام جاوید

بیداری و هشیاری آنکس که به دل سوزه

من در همه عمرم زحمت بدهم کس را

هرکس که دهد زحمت حاشا که شبش روزه

ما فرض کنیم گاهی از عرش رسد دادی

آیا شودت راحت آسایش امروزه

آنجا که تو را باشد امنیت و آرامش

هرگز نشود مامن جنگی که جهان سوزه

تا بوده و تا باشد بزمی شده آماده

آرام مَنِشین یارا فردای تو دیروزه

جرات به نوشتن را کو اول خط گفتم

ناگاه شود حاصل جنگیست که پیروزه

من عاشق آن شامم تا شاد به بیتوته

گه لب به سخن دارد گه مُهرِ به لب دوزه