به مناسبت پرواز آسمانی حمید شمس یار عزیز ۱۴۰۱/۵/۲۶
تدفین
آنجا که مرغزارهای آسمان را سیر میکنی
دستان دعای مرا بگیر که به سویت نشانه است
اکنون که دیگر دل از قفس تن رها میکنی
بیندیش به آن که یاد بود هایت ترانه است
دیرگاهیست ما به مهر تو عادت کرده ایم
بی تو دیگر اینجا خرابه ای بنام آشیانه است
امروز که ما ترا به این خاک سرد میدهیم
بدان که آتش دلت ز سنگ گور جاودانه است
تو میروی و میبری هزار حسرت و امید
که بعد تو شعله ات برای ما زبانه است
اگر شبی بیاد دوست بر این مزار بگذرم
بی تو بدان به یاد تو غزل مرا روانه است
تو رفته ای ولی فضا دمادم هوای توست
درین هوا بمان اگر دلت اسیر خانه است
من عاقبت می رسم ترا پِیِ زمان خود
مرا تهیه کن قفس که مرغ دل پریده است
در سوگ حمید شمس 22.08.2022
بیتوتههای شبانهٔ سرپولکی