پا توی کفش ما مکن این قیل و قالِ بی جهت بر پا مکن

ما را گذار مردش نباشی پا به پا آیی، بیا بلوا مکن

آنگاه که تو نوشیده ای ما خاطراتت را نوشتیم

ای عزیزِ دل دمی آرامشت محفوظ دار رسوا مکن

گفته عارف دست بالا را بود دست دگر

کودکم بنشین نصیحت گوش دار دعوا مکن

گر داخل شیران روی لباس شیرانی بپوش

تا تجربه آری بدست آنرا نسنجیده ولی هر جا مکن

جائی که ادرار کرده ای حتما زمینش خاکیست

گر روی سنگ سفت کردی صورتت را وا مکن

گر مرد میدانی بیا از روبرو چشم به چشم دندان نما

تو را چه حاصل نقطِه ضعفِ دیگران افشا مکن

من آنچه اخلاصم نوشتم هیچ گاه فکرم نبود

گر تو خواندی بر علیهم معرکه برپا مکن

آن بدور از هر جوانمردی بود جائی که زورت نارسد

نقطِهِ ضعفی اگر دیدی حریفت را بدان پیدا مکن

من در شب بیتوته ای دیگر گرفتار آمدم

تو گر رفیق نیمه راهی یا علی پروا مکن