هیهات آنکه مسئولیت گرفت و شاغل شد

افسوس از بی سوادی اش اداره باطل شد

مَثَلِ خواجه چنان خنده دار شده به شهر

که ز روز نخست تَشتِ رسوایی اش حاصل شد

تو مخواه از مقنیِ چاه کَنِ قعرِ زمین

که کشید نقشه و گفت بنا کامل شد

هر کسی بَهرِ کاری گرفته استعداد

تو مجو کار نیکو آنکه ز علم غافل شد

آنکه سرنوشت مردمی به دیوانه ای سپرند

فاتحه بخوان به حال آن ملت که راحل شد

ما که عادی شده برایمان اضمحلال

هرچند که بی خیالی خودمان عامل شد

خبر فساد و خرابی و غارت به یک طرف

کوس رسوایی جماعت دین دار که فاعل شد

ای که باری تعالی نظرش با تو هردم یکی است

بر چه می بالی که بیگانه بر ناموس نائل شد

من آنچه را در شب بیتوته آرزو کردم

مانده ام، که ببینم شرش از وطن زائل شد